خيلي وقت بود از وبلاگ نويسي فاصله گرفتم. نمي دونم علتش چي بود. بي رغبتي؟ بي حوصلگي؟ وقت نداشتن؟ نمي دونم ولي تصميم گرفتم كه گاهي دوباره بنويسم و به قول رفقا از قافله عقب نمونم.
ظاهرا بهترين مطلب همين راهپيمايي عظيم ۲۲ بهمن بود كه ضد حال اساسي به همه ضد انقلابا وطني و غير وطني ، داخلي و خارجي ، سبزا و... زد. باورنمي كردم كه از ميدان امام حسين تظاهرات شروع شده باشد و از خونه كه بيرون آمديم به خيل انبوه راهپيمايان ۲۲ بهمن متصل شديم.
درسته ما نسل سومي ها انقلاب رو نديديم و در زمان جنك طفلي بيش نبوديم ولي ما پرچم داران نهضت خميني كبير تحت لواي رهبري مدبرانه آيت الله معظم سيد علي خامنه اي هستيم.
شنيدم ضد انقلابا و اونور آبيها مي گفتن مردم ايران از بس كه گشنه هستند برا يك لقمه نون اومدن بيرون. در راهپيمايي قبلي ۹دي هم گفته بودن ايرانيا برا كيك و سانديس ريختن تو خياباناي تهران. البته ما كه از ميدان امام حسين تا انقلاب رفته بوديم (جهت اطلاع ، محض ریا)از اين جور چيزا نديدم. اين رذلها خودشون گدا و گشنه هستن كه براي كشتن فرزندان اين مرزو بوم از امريكا پول گرفتن و جيره خور شيطان بزرگ شدن. اينو تمام دنيا بدانند كه شعار ما شعار حسيني است:سر به دار مي دهيم اما تن به ذلت نمي دهيم و خواب برگشتن به اين كشور رو به بايد به گور ببرن.
راستي اول ربيع الاول روز هجرت پيامبر به مدينه نيز مبارك باد. ديشب هم شب ليله المميت، شب جان فشاني مولي علي عليه السلام در راه اسلام بود.
يا علي