نور مبین

ترا انبار الفاظ و عبارات         چه حاصل می دهد غیر خسارات

چو نبود نور علم یقذف الله        چه انباری ز الفاظ و چه از کاه

نه بلکه نزد مردان دل آگاه        به قدر و قیمت افزونی است با کاه

یکی را گفته اند در علم منحط       گرفتاربه اقوی و بود و احوط

چم عاری بود بر حلیت تقوی         همی بر دین حق می داد فتوی

نه اهل دین و نه مرد عمل بود        اسیر نفسش آن دیو دغل بود

کلام حضرت پروردگار است         مثله کمثل الحمار است

زگفتارم مباش ای خواجه دلریش      برو در خلوتی در خود بیندیش

ترا تا وسوه اندر نهاد است            هر آن چه کشته ای در دست باد است

قیاسات تو هم یکسر عقیم است        چرا که اهرمن با تو ندیم است

عوامت کرده بیچاره ز بخ بخ            از این بخبخ ترا گرم است مطبخ

گمانت اینکه با خرخ عبارات           به کر و فر و ایماء و اشارات

سوار رفرف هستی و براقی            ورم کردی پنداری که چاقی

در این درگه دل بشکسته باید           تن خسته دهان بسته باید

  شعر از دفتر دل حضرت ذوالفنون مولانا حسن حسن زاده املی