فلسفه حرف مي آورد و عرفان سکوت.

آن عقل را بال و پر مي دهد و اين عقل را بال و پر مي کند

 آن نور است و اين نار

 آن درسي بود و اين در سينه

 از آن دلشاد شوي و از اين دلدار

از آن خداجو شوي و از اين خداخو

 آن به خدا کشاند و اين به خدا رساند

 آن راه است و اين مقصد

 آن شجر است و اين ثمر

آن فخر است و اين فقر

 آن کجا و اين کجا.

(هزار و يک نکته، صفحه 128)