نور مبین

شايد بارها شنيده باشيم كسي ذكر خاصي مي‌گفت و بعد از مدتي رو زندگيش اثر مثبتي گذاشت و بر همين اساس ما نيز مشتاق هستيم تا ذكر بگيم و اگر روزي عالم بزرگي را ببينيم از او طلب ذكر مي كنيم.

ذكر ها بر 2 نوع است:

1-ذكر عام

2-ذكر خاص

مقصود از ذكر عام ذكري است كه انسان بدون عدد و زمان خاصي مي تونه اونو بگه مثل صلوات، تلاوت قرآن، خواندن نماز و ...

اما ذكر خاص اونيه كه داراي عدد و زمان و اداب خاصي در گفتنش است و تاثير خاصي هم بر روي فرد مي گذاره.

معمولا ذكر خاص براي افراد خاصي است كه در مسير سيرو سولك الي الله و با نظارت استادي طي‌الطريق مي‌كنند، هست. اما ذكر عام براي همه افراد جامعه است همونطور كه قرآن گفته (يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْراً كَثيراً)

نكته اي كه در ذكر خاص وجود داره اينه كه استادي كه عالم به سر القدره و باطن شخصو مي‌خونه بايد به فرد ذكر بگه – اين گونه استاد در هر عصر به عدد انگشتان دست هم نميرسن-نه اينكه ادم كتبي رو بخونه و خودكار شروع به گفتن ذكر خاص بكنه و يا اينكه از هر كسي ذكر بخواد چه هر چند كه طرف ملبس باشه.

يكي از دوستان مي‌گفت مدتي مشكل معيشت داشتم رفتم پيش بنده خدايي كه ادم خوبي بود مشكلمو بهش گفتم و ذكر از اون خواستم. اون بنده خدا هم بهم گفت ذكر يا رزاق رو با يه عدد خاصي در 40 شب بگو. اونم رفت اين كار را كرد و بعد از روز چهلم منتظر بود رزق خاصي بهش برسه . همينكه صبح رفت اداره بهش گفتن بايد تسويه كني زيرا اخراج شدي-البته اين اخراج هيچ ربطي به ذكري كه مي گفت نداشت -

در شب قدر ماه رمضون امسال يه بنده خدايي كه اسم استاد دانشگاهي رو هم يدك مي كشيد يه ذكر خيلي خاص رو با عدد تو تلوزيون اعلام عمومي كرد و خاصيتشو هم گفت. يكي از بستگان ما كه دانشجو هم بود اونو خوند و هيچ تاثيري نديد و الان كلي به اين مسائل بدبين شده.

اگر جزو افراد خاص هستيم بايد دنبال ذكر خاص بگرديم. افراد خاص اونهايي هستن كه حد اقل 20 سال پيش استاد كتل طي كرده و ذوالفنون حكمت نظري خونده باشه و در مسير حكمت عملي افتاده باشه كه جهت سرعت در مسير نياز بهذكر داره. امثال مني كه تو جاده خاكي هستيم ذكر نمي خواهيم. به قول آيت الله بهجت همونوي رو كه مي‌دونين از واجبات بهش عمل كنيد.