چه ويژگى سبب قدر و  منزلت انسان در چشم اوليا خدا مى ‏گردد؟

 در روايتى از اميرمؤمنان، حضرت على - صلوات الله و سلامه عليه - در توصيف برادرى صالح ازبرادران دينى خود، چنين نقل شده است: «اوبزرگترين مردم بود.» دقّت و تأمل دراين نكته لازم است كه چه ويژگى يا صفاتى سبب مى ‏شود كه آدمى در چشم اولياء خدا بزرگ شود.

 مولا على - عليه الصلاة و السلام - مى ‏فرمايد: «صَغر الّدنيافى اعيُنُهم» ايشان را دوست مى ‏دارم و از نظر من بزرگند، به اين سبب كه دنيا در چشم آنها كوچك و حقير است. اگر مى ‏خواهيد در چشم اولياء خدا، بزرگ باشيد، بنگريد تا آنچه را كه درچشم اوليا ء الهى كوچك و حقير است، در چشم شما نيز كوچك و بى مقدار باشد. نمى ‏شود كسى مدعى عدالت و ولايت باشد، مدعّى دوستى و محبت خاندان پيامبر - صلوات الله و سلامه عليهم اجمعين - باشد، اما در عين حال محبوبانش همه، مخالف و مغاير رضا و طلب ايشان باشد، عشق وعلاقه وگرايش وى، همه معطوف امور پست و دنيوى باشد.

 همراهى و همپايى با خاندان پاك پيامبر مستلزم كسب تشبه به آن انوار پاك و مطّهر است.

 كسى كه مشتاق همراهى با اولياء خدا، انبياء الهى و خاندان پيامبر - صلوات الله و سلامه عليهم - است، بايد شباهتى به ايشان داشته باشد، حداقل درگفتار و كلام خود، در نيّات و اهداف خود، اين شباهت را هر چه بيشتر و بهتر به دست آورد، تا همه مقدمه شباهت معرفتى باشد كه بدين سادگى به دست نمى ‏آيد. اگر اهداف و نيّات، كاملاً خدايى و خالص نيست، حداقل آب و رنگ خدايى داشته باشد، جهت خدايى و نام و ياد خدا همراه آن باشد.

  چون كانيات جمله به بوى تو زنده ‏اند            اى آفتاب سايه ز ما بر مدار هم

 اگر مى ‏خواهيم نزد اميرمؤمنان - صلوات الله عليه - منزلت و بزرگى داشته باشيم، بايد به دنبال كسب شباهت نسبت به آن حضرت و تبعيّت از آن امام معصوم باشيم، و چنين نپنداريم كه اميرالمؤمنين در زمان قبل از ما، زيست مى‏ كرد و احاطه و تسلّطى بر  ما ندارد. بدانيم و يقين بدانيم كه زمان و مكان محيط بر ايشان نيست و وجود مبارك آن حضرت، احاطه كامل به تمامى زمانها و مكانها دارد.

 اولياء خدا و خاندان پيامبر بر زمان و مكان محيط  و مسلّط اند.

   اولياء خدا و خصوصاً خاندان پاك پيامبر - صلوات الله و سلامه عليهم اجمعين - هم الان زنده ‏اند و در زنده بودن و حياتشان، هيچ گونه تفاوت و نقص و خللى رخ نداده است. همچنان كه در آن زمان و در هر زمان ديگرى مؤثر و محيط بودند، فعال رزّاق و فيّاض بودند و داراى وصف و كمالات ديگرى نيز مى ‏باشند؛ اكنون نيز چنين‏ اند. همچنان كه در آن زمان بودند و كسى از وجود مبارك و پر فيضشان، برخوردار نبود و ديگران يا استعداد و لياقت و قابليت درك وجود نازنين شان را نداشتند، يا اهميتى براى اين موضوع قايل نمى ‏شدند، هم اكنون نيز چنين است كه حضور دارند، اما مورد توجه خلق نيستند. هم چنان كه در آن زمان، منزوى و گوشه گير بودند، هم اكنون نيز گوشه‏ نشين و از حوزه ادراك اكثريت خلق به دورند. بايد دانست و يقين كرد كه اولياء خدا زنده ‏اند، انبياء الهى و خاندان پاك پيامبر - صلوات الله و سلامه عليهم اجمعين - زنده و حىّ ‏اند. براى بسيارى از كسانى كه در طى مسير سير و سلوك و انجام آداب باطنى، دسترسى به راهنما و كسى كه راه را طى كرده باشد ندارند، بسيار توصيه شده است كه به وجود نازنين و قّدوس  رسول خدا - صلوات الله و سلامه عليه - متوسل و متمسّك شوند و مستقيماً  از آن حضرت كسب طريق كنند و رسول خدا که رحمةُللعالمين می باشند قطعاً امور ايشان را تكفل خواهدكرد.

 چه سعادتى از اين بالاتر و ارجمندتر كه هدايتگر انسان، رسول اللّه باشد، اميرمؤمنان باشد. نپنداريم كه در آن زمان بودند و اين امور را انجام مى ‏دادند و حالا چنين نيست. بلكه هيچ تفاوتى در وجودشان، كمالاتشان و فعليت آن كمالات ايجاد نشده است. ايشان به هدايت طيّبه زنده ‏بوده، بلكه خود، منبع و مبدأ حيات طيبه بوده و هستند وخواهند بود.ما شاء اللّه و لا حول و لا قوة الّا بالّله

.

 السّلام عليك يا مولاى يا موسى بن جعفر أيها الكاظم يابن رسول اللّه

 براى دست يابى به هر كمالى در عالم ماده، بايد به آن مظهرى تمسك جست كه آن كمال در جهان طبيعت، در وجود او به اعلى درجه ظهور و تجلّى رسيده است. حضرت امام موسى بن جعفر - صلوات الله و سلامه عليه، باب الحوائج است. از آنجا كه وجود خلقى شان در جهان طبيعت، آماج رنج‏ها و مشقّات و گرفتارى ‏ها قرار گرفت، حضرتش ملجأ و پناه هر مصيبت زده و حاجتمندى است. شيعيان چنين ‏اند كه در هنگام رويكرد بلايا و رنج‏ها و سختى ‏ها به وجود مقّدسش متوسل شده و رفع همّ وغمّ خويش را از ساحت  كريمش تقاضا مى كنند. اگر كسى در توسّل براى رفع حاجت خويش به ديگر ائمه معصومين متوسل شد و علاج دردمندى و گرفتارى خود را از آن امام طلب كرد، به ‏طور خود بخود نفس آن شخص متّوسل، متوجه مظهر اعلى آن كمال، حضرت امام موسى كاظم - صلوات الله و سلامه عليه - مى ‏شود، حتى اگر علم به اين موضوع نداشته باشد. يعنى اگر اراده ذات اقدس بارى تعالى بر آن قرار گيرد كه گرفتارى و رنج و بيمارى بنده ‏اش رابر طرف كند، اين عمل به واسطه وجود مبارك موسى بن جعفر - عليه الصلاة والسلام - انجام مى‏ گيرد. يعنى به عنوان مثال اگر كسى به امام حسن مجتبى متوسل شود و عرض حاجت به درگاه آن جناب برد، آن حضرت رفع گرفتارى وبلاى بنده را به امام موسى كاظم حوالت مى ‏دهند و گره به دست پر بركت ايشان گشوده مى ‏گردد، چه ما بدانيم و چه ندانيم.

 شب تيره چون سرآرم ره پيچ پيچ زلفش                         مگر آنكه عكس رويش به رهم چراغ دارد

 اگر كسى با تلاش و جهد فراوان، در مسير كسب علم و معارف الهى اقدام كرد، اما به موفقيت دست نيافت، بارها كوشيد اما راه به جايى نبرد و خواست تا از نور علم و معرفت ائمه هدى و خاندان پاك پيامبر - صلوات الله و سلامه عليهم اجمعين - بهره‏ مند شود، اما به حقيقت نرسيد؛ بسيار توصيه شده است كه به حضرت امام رضا، مولا و صاحب اختيار ما، - صلوات الله عليه - متوجه و متوسل شود. اما از آنجا كه هر رنج و مشقتی كه زمينه يأس و نو ميدى را فراهم كند، انتظار مى رود كه از طريق باب الحوائج مرتفع شود و گره گشايى از تمامى معضلات كه شامل معضلات و گرفتارى ‏هاى فكرى و اعتقادى نيز هست، به دست مبارك آن حضرت انجام مى ‏پذيرد؛شايسته است در اينگونه سرگردانى ‏هاى معنوى و طلب علم و نور خاندان پاك پيامبر - صلوات الله وسلامه عليهم اجمعين - دست به دامان كريمش شويم و براى دست يابى به سرچشمه علوم حقيقى و كسب فيض از عنايات ائمه هدى، جرعه نوش جام ولايتش گرديم. اگر چه توسّل به هر كدام از آن انوار مطّهر، توسّل به آن حضرت مى ‏باشد. اگر چه كه صاحب توسّل نداند و بر آن واقف نباشد.

 به صد اميد نهاديم در اين باديه پاى                           اى دليل دل گمگشته فرو مگذارم

 پاسبان حرم دل شده ‏ام شب همه شب                    تا  درين   پرتو جز انديشه ‏او نگذارم